Spoed

Donderdag nacht werden papa en mama wakker van Luca's gehuil. Niets abnormaals want de laatste dagen had Luca wat last van hoesten en hij werd elke nacht wel eens wakker. Maar toen mama ging kijken zat Luca's gezicht onder het bloed. Luca had een bloedneus ! Al heeft iedereen dat al wel eens gehad, ik was toch even ongerust en Luca had meer dan 40° koorts dus we besloten dan maar om naar de spoedafdeling te gaan in Bonheiden. Er bleken die nacht al meer kindjes met dezelfde symptomen binnen gebracht. Er moest bloed genomen worden om na te kijken en dat is een hele organisatie. Met 4 man moesten we Luca onder bedwang houden om een staaltje bloed te kunnen nemen ! Luca is niet bang van pikuren, hij huilt ook niet omdat het pijn doet. Nee, hij kan het gewoon niet verdragen dat je aan zijn lijf zit te prutsen en zeker niet dat je hem helemaal vastklampt zodat hij niet meer kan bewegen. Fors dat da manneke heeft !! Bijna had hij een verpleegster een blauw oog gesjot !! Het is ook niet evident om bij zo'n kleintjes bloed te trekken omdat hun vaten nog flinderdun zijn en hun babyvel nog super dik. Dus het was een echte zoekpartij en Luca heeft er nu 2 blauwe handjes aan over gehouden. Na de eerste marteling moesten er platen genomen worden van Luca's longen. Hier moest papa helpen want mama is zwanger en dan mag je niet in aanraking komen met stralen. Ook dat vond Luca maar niks, maar het viel nog een beetje mee.

De dokter vond het beter om Luca een nachtje in de kliniek te houden. We werden naar een kamer gebracht waar een leuk bed voor Luca stond en een bed voor mama want mama bleef bij Luca slapen. De volgende morgen kregen we nieuws over de longen, daar was gelukkig geen probleem !! Het bleek om een neus, keel en oor ontsteking te gaan. Er moesten nog verdere testen gebeuren om te zien of het een bacteriele of virale infectie was. Er werd ook een staal genomen van zijn slijmvlies, een test waarvan ik de naam kwijt ben, maar dan steken ze een soort van lang wattenstaaf in je neus tot in je keel !! Arrrgg dat was vies om te zien. Het doet blijkbaar geen pijn, maar het is niet aangenaam om te laten doen. Dat liet Luca ook horen natuurlijk, maar eens de test gedaan was hij het alweer vergeten. De dokter sprak ervan dat we de dag nadien normaal naar huis mochten. Oef zeg, want een dag duurt lang zo in de kliniek wanneer je zelf niet ziek bent. Ik mocht met Luca ook niet de kamer uit omdat hij anders anderen kon aansteken of van anderen nog meer ziekten kon overnemen. We hebben het wel gezellig gemaakt, mama had een doos speelgoed besteld. Die kon je gratis in je kamer laten brengen voor een dag. In de namiddag kregen we de volledige resultaten van de testen. Het ging om een virale infestie en hij had ook het griepvirus te pakken. Sjah, wie heeft er nog geen last van gehad deze tijd ? Ik had ondertussen Bompa in China al op de hoogte gebracht en die zei met nadruk dat we moesten oppassen voor "paardenmiddelen" want die zwakken je imuunsysteem af waardoor je nog sneller ziek zou worden. Mama is ook van die mening en blijkbaar de kinderarts ook !! Luca kreeg neusdruppeltjes en 2 keer per dag aan de aerosol, dus verder geen medicijnen joepiee !! Rust is de beste genezing, daar ga ik nog steeds van uit. En ja hoor, ondertussen ligt Luca na 2 nachtjes hospitaal, een dutje te doen ... thuis, in zijn eigen bedje !! Hij zal zo wel snel genezen zijn ;-)