Wanneer ik nog maar het woordje "pakken" uitspreek begint Luca te schateren.
Hij gaat dan onmiddellijk op de grond liggen en kruipt al gierend weg alsof er een spook achter hem aanzit. Elke meter kijkt hij even achterom om zeker te zijn dat mama spook nog achter hem zit en begint dan weer te gillen terwijl hij zo snel mogelijk probeert weg kruipen. Hilarisch gewoon !! En ook handig wanneer Luca zich ergens pijn heeft gedaan en te lang blijft nahuilen (zagen). Dan zeg ik op een heel gewone manier terwijl ik hem troost "mama had u misschien beter komen pakken" en op een fractie van een seconde stopt het gehuil, luistert en kijkt hij heel aandachtig naar mij. Dan herhaal ik de zin nog eens en hopla, de pijn is verdwenen en de lach komt in de plaats ! Handig als ik niet goed weet of hij echt pijn heeft of gewoon wat aan't zagen is ... hij valt zo snel door de mand ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten