Velen hebben me verwittigd dat Luca jaloers zou zijn op de komst van Miro en dat het met 2 kindjes niet zo evident is. Kan zijn, maar tot op heden (we zijn ochot een weekje verder) heb ik daar nog niets van ondervonden dus genieten we van elk moment dat alles goed verloopt :)
Het is net alsof Luca altijd al een broer heeft gehad. Hij speelt zoals voordien. Gaat af en toe eens kijken in de wieg van Miro om liefst even aan zijn teentjes te kietelen. Papa en mama klappen altijd in de handjes (onder lichte dwang van Luca) wanneer Luca zijn bordje mooi heeft leeg gegeten en nu moet Miro ook het voorbeeld volgen en in zijn handjes klappen!! Luca zou liefst van al elke minuut Miro op zijn schoot willen leggen om na 5 seconden weer weg te duwen. Hij kan zo heel schattig zijn armpjes openen met een blik van "alé kom, geef hem eens hier" ... keilief ;)
Luca gaat raargenoeg plots graag slapen, want dan mag hij Miro een dikke kus geven! Kortom, Luca heeft nog op geen enkel vlak lastig gedaan en wij kunnen maar hopen dat dit nog lang zo blijft. We proberen dan ook om Luca zoveel mogelijk aan te moedigen of te belonen met complimentjes in de dingen die hij doet. Wanneer Miro er bij is zeggen we tegen Miro dingen zoals "kijk is Miro watvoor een flinke grote jongen Luca is!" Wij kunnen maar hopen dat al die dingetjes helpen opdat Luca zichzelf niet teveel opzij gezet zou voelen ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten