Soms is het best frustrerend zowel voor Luca als voor ons, wanneer we hem niet verstaan. Zo zei hij soms een woord dat lijkt op "iete" soms klonk het eerder als "tiete" en nog een andere keer leek het op "piete". Deze morgen aan tafel vertelde ik dat we straks naar de kindjes zouden gaan en ik noemde enkele namen op zoals Pieter, Katelijne, Myrthe, Pauline en natuurlijk Debbie, Kathleen en Kim. Plots zei Luca het geheimzinnige woord weer en vandaag klonk het als "piete", dus ik was er van overtuigd dat hij Pieter bedoelde !! Ik praatte wat verder met Luca en vroeg (op een heel gewone toon) of Myrthe zijn liefje was. Luca zijn hoofdje zakte naar beneden en er verscheen een verlegen lachje. Ik kan maar aannemen dat dit mijn vraag bevestigd ;-)
Nadien bracht ik Luca naar de Smurfentuin en onderweg was het nu heel de tijd "iete", "tiete", "piete". Ik bevestigde en zei dat we naar Pieter zouden gaan. Toen we aankwamen waren we weer net op hetzelfde moment als Myrthe. Zoals vorige keer zag Luca me niet meer staan en stapte verlegen, met een overdosis kwijl dat aan zijn tong - die ver zijn knieën raakte - hing te bengelen, op Myrthe af. Hij keek me aan, wees naar haar en zei "piete" ... AAAAHHHHH !!!!
Sjongejonge waarom had ik daar nooit zelf aan gedacht dat Luca gewoon de naam van zijn liefje graag zegt ;-))
Daar stonden Myrthe en Luca dan, in de gang naast elkaar, terwijl ze wat misbruik maakten om in andermans bakjes te snuffelen. Maar ze weken niet van elkaars zijde af en Luca kreeg de brede glimlach niet van zijn gezicht ... liefde kan toch schoon zijn eh !! Zou ik al voor condooms moeten zorgen? ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten