Dekentje

Luca, 2 jaar. Nooit een tut gehad, geen knuffeltje ... niets !! Tot voor kort dan toch. Hij ziet dat we Miro meestal in een dekentje wikkelen als we met hem rondwandelen (en helaas is dat zowat een hele dag door). En nu wou Luca ook een dekentje. Hij sleept dat ding dus heel het huis mee door. En het is dan nog een heel deken, niet zo'n klein doekje !! Gisteren moest het mee naar de creche en toen ik zei dat hij het in de auto moest laten liggen was het concert. Wanneer ik hem terug ga halen is hij dat dekentje al lang vergeten, maar wanneer ik het dan over zijn beentjes leg (net zoals bij Miro) zie je dat kind plots zo happy worden want mama behandeld hem even zoals een baby en momenteel wil hij niets liever natuurlijk !! en waarom zou ik daar eens niet aan toegeven :-) Vandaag heeft hij het dekentje nog eens mee naar bed, maar er zijn evengoed dagen dat hij niet eens weet dat hij een dekentje heeft ... gelukkig maar ;-)