Ondertussen is er al een weekje voorbij, maar op woensdag 1 september trok Luca weer naar school. Hij zag het op voorhand al niet echt zitten en de traantjes wisten niet waar eerst rollen. Ik mocht mee tot in het klasje gaan waar het afscheid dan nog moeilijker was. Juf Tanja wist niet wie eerst te troosten, want tenslotte zijn er heel wat nieuwe kindjes bijgekomen. 15 Meisjes en 5 jongens om precies te zijn !! Ik wist gelukkig wel dat Luca me al snel zou vergeten zodra ik weg was ... en dat bleek ook zo te zijn! Wanneer ik hem ga halen is hij vrolijk en blij en hij wil dan direct vanalles vertellen. Meestal zegt hij hetzelfde "daar buiten gespeeld" en wijst vervolgens naar de speelplaats. Toch blijft het afscheid 's morgens nog steeds moeilijk. Alsof hij denkt dat het zo hoort te zijn om te huilen. Alhoewel hij er elke dag naar uit kijkt om naar school te gaan ...
Het zal ooit wel beteren (hoop ik toch!) ;)
Gisteren heeft hij een snipperdagje genomen. Hij liep al enkele dagen met een kopvalling rond en hij sleepte zichzelf uit bed en leek op een puber die een nachtje had doorgedaan. Mama heeft hem dan maar goed verwend met neusdruppeltjes* en een uur later bleek er precies geen vuiltje meer aan de lucht. Gelukkig was het woensdag dus maar enkele uurtjes les en zo zal hij toch niet veel gemist hebben. Hopelijk was het gisteren geen toets!? :-)
* de neusdruppeltjes die we gebruiken zijn echt een wondermiddeltje. Geen medicijnen maar een zelfgemaakt preparaat van de apotheker. Het is een bruinzwarte vuile vloeistof (een fysiologisch serum) en het maakt vlekken, maar na enkele dagen zijn ze volledig verlost van snottebellen. We proberen zo weinig mogelijk medicijnen toe te dienen, dus dit is zeker een goede oplossing!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten